Detektyw 09/2009

To miały być wakacje życia. Wybór padł na Egipt. Długo oszczędzane pieniądze na ekskluzywny pobyt w pięciogwiazdkowym hotelu, tuż przy plaży, nad Morzem Czerwonym. Kasia i Paweł bardzo cieszyli się na samą myśl o piramidach, bajecznie kolorowej rafie koralowej i wielu innych atrakcjach, które na pewno czekają ich w tym egzotycznym kraju. Tuż przed samym wyjazdem biuro podróży zażądało dopłaty z powodu podwyżki cen walut. Nie była to dobra informacja, ponieważ na wyjazd i tak przeznaczyli już kilka tysięcy. Ale co zrobić? Te kilkaset złotych obiecali zaoszczędzić na miejscu. W końcu w hotelu wybrali opcję all inclusive, tak więc wszystkie posiłki i napoje będą mieli za darmo. Czytaj więcej>>

- Dobrze, że zatrzymaliśmy tych gangsterów, bo nie wiadomo do czego by się jeszcze posunęli w przyszłości, gdyby pozostali na wolności – przekonują policjanci. – Oni stawali się coraz bardziej brutalni. Nie można wykluczyć, że zbyt szybko uwierzyli w magię łatwego pieniądza, gdyż z każdym dokonanym przestępstwem utwierdzali się w poczuciu bezkarności. Z zabijania i rabowania zrobili sobie stałe źródło utrzymania.

Ignacy W. od lat handlował dewocjonaliami w całej Polsce. Ten starszy mężczyzna lubił pomagać innym. Niestety, ta dobroć go zgubiła. Zaufał i zatrudnił bezdomnego 37-letniego Romana J. Jak się wkrótce okazało bezdusznego alkoholika, który bestialsko zabił swojego pracodawcę. Bez skrupułów zamordował jedyną osobę, która wyciągnęła do niego rękę, która go wspierała i chciała wyrwać z nałogu. Motyw zabójstwa był prozaiczny. Roman J. ukradł pieniądze i samochód pracodawcy, aby pojechać do swojej nastoletniej dziewczyny. Czytaj więcej »

Mistrz sprawiedliwości – takim mianem określano w dawnych wiekach kata; brzmiało to o wiele bardziej szlachetnie i uczenie niż kat, słowo tak przecież pospolite. Podobnie było, gdy w późniejszych już latach na stróża zaczęto mówić dozorca, a jeszcze później gospodarz domu. Istota rzeczy pozostawała przecież ta sama; każdy wiedział, że czy powie mistrz, czy egzekutor wyroków sprawiedliwości, bo i tak określano w języku urzędowym tę krwawą profesję, to przecież w gruncie rzeczy chodzić będzie o tego samego bezlitosnego wykonawcę wyroków śmierci, czy mistrza w zadawaniu cierpień na  torturach.

W maju 2002 roku w lokalnej prasie w mieście L. pojawił się komunikat o następującej treści: 13 maja nie wrócił z pracy 30-letni Wiesław O. Wzrost 180 cm, włosy ciemne, krótko ostrzyżone, oczy brązowe. Ubrany był w materiałowe spodnie koloru granatowego i białą koszulę. Mógł mieć ze sobą ciemny plecak. Osoby, które widziały zaginionego lub mogą ustalić miejsce jego pobytu, proszone są o kontakt z miejscową policją.

 

Z pewnością zdarzają się pary stworzone dla siebie. Wzajemnie się uzupełniają i realizują własne potrzeby. Takim duetem byli na pewno Robert K. i Krystyna C. Chociaż wydawać by się mogło, że nie wszystko w tym związku było „po równo”, to jednak oboje bardzo siebie potrzebowali.

Leżące w północno-wschodnim Pakistanie miasto Lahore jest twierdzą fundamentalistów islamskich, przeciwnych jakimkolwiek kontaktom z niszczącą, ich zdaniem, muzułmański świat i muzułmańskie zwyczaje cywilizacją Zachodu. Kontrasty społeczne – krańcowa bieda i niewyobrażalne bogactwo sąsiadujące ze sobą – zdarzają się bardzo często. Ubodzy w poszukiwaniu jakiejkolwiek szansy na przeżycie nie mają możliwości na prowadzenie normalnego życia rodzinnego. Tysiące żebraków i bezdomnych przesiaduje na ulicach, tysiące dzieci nie ma domu, jedzenia i na tych ulicach ginie. Chyba, że ktoś wyciągnie do nich pomocną dłoń i ofiaruje parę rupii, da pracę lub weźmie do domu. Tyle, że nie zawsze jest to bezpieczne.

Bestialsko pastwili się nad bezbronnym człowiekiem. Zabili go, bo przy wódce przypomnieli sobie, że mężczyzna wziął kiedyś bez pytania rower od wujka jednego z nich. Wkrótce po dokonaniu tej zbrodni dopuścili się kolejnego okrutnego przestępstwa.

 

Czarna Dalia to pseudonim nadany pięknej kobiecie, która próbowała znaleźć szczęście w miejskiej dżungli Los Angeles, lecz znalazła śmierć. Świat szybko by o niej zapomniał, gdyby nie okrutny i niezwykły sposób, w jaki stąd odeszła, niespotykany ani wcześniej, ani później. Dlatego jej losy obrosły legendą, stały się tematem książek i filmów. Do dziś, choć od jej śmierci upłynęły 62 lata, nie dają spokoju policjantom wyznającym zasadę, że skoro jest ofiara, to trzeba znaleźć mordercę.

Ponadto w numerze:

ZAGADKA KRYMINALNA: W BIAŁY DZIEŃ

ROZRYWKA Z TEMIDĄ: Z KRAJU I ZE ŚWIATA

Ilustracje: Zdzisław Byczek